با  شعر معین و جواب علی رضا ،  نتونستم من هم آروم بشینم و برای اولین بار یه متن نوشتم 

داره  بارون می باره . . .

هر وقت که بارون می یاد انگاری خاطرات تو رو از توی ابرا

 برای من می یاره از وقتی که تو رو کمتر می بینم،قطرات بارون

 شدن نت های دفتر موسیقی خاطرات من با تو که نغمه و ضرب آهنگ تو رو برایم می زنند

اما حیف ، حیف که دیگه نیستی تا تو کوچه پس کوچه ها و خیابونا زیر بارون دل تنگی هامون رو نم بکشیم.         

                                                             صادق

سلام...وقتی پستی که معین نوشته بود رو خوندم یه احساس عجیبی بهم دست داد ...فکر کنم تکمیل اون پست همین شعر باشه.این شعر رو تقدیم میکنم به معین و همه شما دوستان...

مي رسد روزي كه فرياد وفا را سر كني                               

مي رسد روزي كه احساس مرا باور كني مي رسد

 روزي كه نادم باشي از رفتار خود

خاطرات رفته ام را مو به مو از بر كني

مي رسد روزي كه تنها ماند از من يادگار                                        

نامه هايي را كه با درياي اشكت تر مي كني                               

 مي رسد روزي كه تنها در مسير بي كسي

بوته هاي وحشي گل را ز غم پر پر كني

مي رسد روزي كه صبرت سر شود در پاي من

 آن زمان احساس امروز مرا باور كني     

                                                          علیرضا

                                                         

                                                                           

سلام!اولا تشكر از همه دوستاني كه از طرح ما استقبال كردند.اما خب...

ديشب داشتم آهنگ گوش ميكردم.به چند تا بيت كه رسيدرفتم تو حاله خودم.با خودم گفتم من واقعا هميشه مي خواستم براش اينجوري باشم.اما اون اصلا مال اين حرف ها نبود.ببخشيدمن هميشه عادتمه گنگ حرف بزنم.همه هم بهم گفتند اما... .چون نمي خوام كسي از حال و روزم خبر دار بشه.اما اين شعر قشنگ تقديم به...همه شما:

تكيه كن بر شانه ام اي شاخه نيلوفريم         

تا غم بي تكيه گاهي را به چشمانت نبينم

قصه دلتنگيت راخوب من بگذاروبگذر       

گريه درياچه ها را تا به دامانت نبينم

كاشكي قسمت كني غم هاي خود را با دل من

تا كه سيل اشك را اين بيش مهمانت نبينم...

 نه اصلا تو فاز اين جيز ها نبود...!اما من مي خواستم... .

                   معين سپهبدي